ерөөс бидний амьдралд хамгийн их нөлөөлдөг зүйлс нь бидний дур хүслүүд хийгээд зуршлууд маань юм.  гэтэл ихэнх дээ бид энэ хамгийн чухал нь энэ гэж аливаа зүйлсийг ялгаж салгаж үздэг энэ нь нэн харамсалтай.

хэдийгээр тийм авч, бүхийл амьдрал чинь, бидний жижиг сажиг гэж ярьдаг, бас тийн боддог зүйлсийн цогц байхаас, дан ганцаар чухал бүхний л цоморлог байна гэж үгүй байлтай.....

айл хэсэхийн дон шүгэлсэн байсан байхаа,... тэр жилүүдэд дүүгээ дагуулаад л нусаа татаад л явдаг байсан юм. тэгсэн нэг удаа дүү маань айлд орж явсан нохой дайраад, би ч түрүүлээд гүйгээд орчихсон байсан юм. тэгсэн дү...

 

юм бүхэн үнэтэй

юун түрүүнд нэртэй

нэр бүхэн цаана

нэг юмсын төлөөлөл

төлөөлөл бүхэн тоотой

тоо бүхэн хэмжээтэй

хэмжээ бүхний харин хэтэрсэн утгууд  бүхэн хэрэггүй

инээж уурлахын завсар эгэл жирийн гэж бий

эдэлж хэрэглэхийн завсар хорогдож багасахын нэр

нэр, юмс, тоо гурав нэг үнэний гурван тал

зэрэг хэлэхгүйн тулд түрүүлж ярихын учир

зөрж ярихгүйн тулд чимээгүй суухын учир

зөв байхын учир зүгээр л чамайг залхаахгүй ээ....

/.....-ндаа зориуллаа/

...

 

эрчимтэй аязын түрэлтээр энх ба дайны тухай

эхлэл ба төгсгөлийн тухай

цастай уулсын оргилоор цан хяруутай өглөөгүүр чамтай бас түүнтэй /бид/

цэрэг шинээлээ өмсөөд, цэцэн буу мөрөвчлөөд,

амьдрал -үхлийн эсрэг, ахин дахин тэмцэж

дуудаагүй хүний нэр, буудаагүй суманд ногдож

хоёр гавалд нэг сум зориулж, ташраар нь хороож байх үесэд

хоёрдугаар дайны үеийн Берлиний гудамжинд, үзэл суртал гэдэг

гарцаар гарахаа марталгүйгээр, мэргэн буучдын онинд заавал өртөж явсныг

гавалд нь нэг л нүхтэй хохимой толгойнууд, одоо.....

газар доороос бие биесээ мэдэхгүй ээ.

амьдрал гэж энэ, үхэл гэж тэ...

бид хэн байх ёстойгоо хэр их мэддэг билээ ?

хүнийг, хувь заяа хэн нэгэн болгодог уу?, бодол санаа хэн нэгэн болгож хүмүүжүүлдэг үү ?, эсвэл учирла тохиол ухаж ойлгосон ухаан бодол уу? биднийг юу өөрчилж, юунд чиглүүлж буй тухайд бид төгс сайн мэдэх билүү дээ?. аж төрсөн орчин хийгээд, уулзаж учирсан хүмүүс, багш сэхээтнүүд баатарлаг домог, алдарт хүмүүс үү ? хамгаалсан цол зэрэг, мэдэх-мэдэхгүй амьдрал, шинжлэх ухаан уу ? ....

бид залуу наснаас ичиж амьдрах ёстой юу ? бидний буруу зөвийг хэн шүүх ёстойв? бүгд санал нэгдэж буй зүйл хамгийн зөв зам уу? үнэн гэж энэ үү?

тиймээ, олонхын итгэл ү...

(neeh ih ym baigaa tul ongoor ylgaj temdeglesen hvrtel unshij bolno)

   

би үргэлжид гүйж явдаг л даа                                                                                         

гэхдээ улсын мэргэжлийн хяналтын газрын, цацрагийн хяналтын үүдээр бүр ч хурдан гүйж орж гарч өнгөрдөг юм. Учир нь тэр нэгэн хуучны цагаан саарал байшингийн үүдэнд байх том багануудын дээр дандаа тагтаа суудаг бөгөөд би нэг удаа тамхи татаж зогсонгоо тэднийг хэрхэн хүмүүсийн дээрээс бааж байгааг харсан юм. Илт шувууны сангас нялцгас хийтэл унаж байхад зүгээр зогсож байсан намайг хүмүүс нулимчихлаа гэс...

нэг биеийн тархи зүрхний эсрэг зүрх тархины эсрэг тэмцэл зарлав.

биеийн эрхтнүүд талцан хуваагдаж, шүд, хэл ам, хамар хоолой тархинд,  ходоод боловсруулах систем бүхэлдээ зүрхний талд орж. дан ганц араг ясны бүтэц л төвийг сахив. уушги, цөс, элэг тэргүүтэй зүрхний талынхан хүчтэй тэмцэл хийв.

хөмсөг, нүүр ам ч тархитай хамгийн ойр гэдгээрээ мөчөөгөө өгөхгүй тэмцэлдэн нэгэн биеийн эрхтнүүд гэхэд нэжгээд дайныг дэгдээв.

гэтэл хоёр талаас нэг нэг хоосон эрхтнийг хэмжээ хязгааргүй эрхт хаанаар өргөмжлөн, тэр хоёр нь бие биетэйгээ тулах болов.

энэ бол тархины талынхнаас БОДОЛ хэмээх хаан, зүрхн...

/үргэлжлэл, тул эхний хэсгийг өмнөх бичлэгээс уншина уу/

хэдий зун цаг ч гэлээ, намаржаад хангайд бороотой байсан үе.

бид нэрийг нь эс мэдэх нуур-ын хөвөөнд хонов. залуу халуун насанд үзээгүйгээ үзэж мэлхий гээч амьтнаар илдүүрээ хангаж, шинжлэх ухааны туршилт гэх нэрийдлээр нэлээдгүй тамлан зовоох ажиллагаа хийвээ.

тэрхүү цагаан малгайтны дуул эхэлдэг өглөө, манайхан манантаж, уйлагнасан тэнгэрийн доор урт маршрутын эхэнд үүрийн зургаан цагаар бэлэн жагсжээ...

би тэр өдөр жасын нярав хийж, Ниваалын ээлжтэй байсан тул бусад галынхны арын албаныхантай отог майхнаа нүүлгэх ажилтай үлдлээ. би...

..Архангайн тамирын голын ирэг дээр бакал гутал аа зөрүүлж өмсөөд гараад ирсэн хоёр...

шөнө дундын үе бөгөөд зун цаг гэхэд нэлээн сэрүүхэн шөнө байлаа..

нэгнийх нь ороолт түрийнээсээ цухуйж нөгөө нь холхиндог шургуулсан гутлынх нь нэг нь хөлийг нь барьж, тулаад, нөгөө нь сулхан байх тэр идэр залуус, миний, манайхан гараад ир гэсэн дуугаар нойрноос сэрж, яаравчлан хувцасласан нь тэр байлаа....

арван тавны саран мэлтийх шөнийн тэнгэр түгэх одод, гялалзаад л,  тэрхүү оддын тоо олон байгаа хийгээд тодоор гялалзаж буй нь би гагцхүү тэнгэрийн дээвэрт тулж ирсэн мэт....

тунгалаг жихүүн шөнө эхлэх...

тээр жил гэнэтхэн  хүмүүс ихээр метронд суух болсон нь хүмүүн гэдэг гагцхүү ганц олдох амьдралынхаа ханийг хайж явдгийг харуулсан хэрэг болсон юм.

Москва хотын тойрог хэлбэрийн газар доорх замуудад хувь заяаны тойргоор учрах хүсэлтнүүдээр дүүрч, нэг нэгэн руугээ жоготой харцаар харж хайрлаж дурлах, амьдралаа учир утгаар дүүргэх гэсэн хүмүүсээр дүүрч тэрхүү метроны хөдөлгүүрүүд цахилгаан шатахуун бага зарцуулах болсон байхаа, учир нь зарим тохиолдолд буудал дээрээ буух хүсэлгүй хэн нэгэнтэй ханьсан явсаар замын төгсгөлд хүрэх хүмүүсийн тэр их эрчилсэн энерги тийнхүү бүхнийг хөдөлгөж байсан г...

нөхдүүд бүгд больболь тоглоод больсонгүй...

оройноос авахуулаад л ширэн бөмбөг алгаараа наадаад ер салах биш..

өнөө төхөөрсөн ямааны мах  /хавар цаг тул хамаг хялгас нь хөдөлчихсөн байж, таараад/ би ялд унаж, тэртээ тэргүй хорхог боодог болоод нэг ч ширхэг үс битгий хэл юм үлдэхгүй шарж хуурах ёстой байхад нэг бүрчлэн түүж суулаа....

нүд аргуулж хоолой гашуу оргиулсан түймрийн утаа бүрхсэн байсан юм. залуус цөм л тоглож наргиад завгүй л байлаа. би ч 40 битанд мах чулуугаа холисхийгээд л бүгдийг нь чихэж орхичихоод ажлаа дуусгаад, нөгөөдүүл дээр очлоо. өтгөн утаан хөшиг татсан мэт байх үесэд...

I fell in love with you watching Casablanca
Back row of the drive in show in the flickering light
Popcorn and cokes beneath the stars became champagne and caviar
Making love on a long hot summers night

I thought you fell in love with me watching Casablance
Holding hands 'neath the paddle fans in Rick's Candle lit cafe
Hiding in the shadows from the spies. Moroccan moonlight in your eyes
Making magic at the movies in my old chevrolet

Oh! A kiss is still a kiss in Casablanca
But a kiss is not a kiss without your sigh
Please come back to me in Casablanca
I love you more and more ea...

 

I know there’s something in the wake of your smile
I get a notion from the look in your eyes, yeah
you’ve built a love but that love falls apart
your little piece of heaven turns too dark
listen to your heart
when he’s calling for you
listen to your heart
there’s nothing else you can do
I don’t know where you’re going
and I don’t know why
but listen to your heart
before you tell him goodbye
sometimes you wonder if this fight is worthwhile
the precious moments are all lost in the tide, yeah
they’re swept away and nothing is what is seems
the feeling of belonging to your dreams...

маш олон зураг сэлт байгаа хэдий ч замын дайвар болгож явуут дунд бичиж буй тул энэхүү бичлэгт тус хотын болон бусад баримт зургийг оруулж эс амжив.

эхлэл хэсэг
яагаад ч юм вэ, бүү мэд.
өвлийн хүйтэн жаварт машинаас хаяа нэг бууж морь харангаа тамхи уугиулж зогсох зуурт жавар тачигнан  хацар нүүрийг жиндүүлж, хуруу гарыг тасалчих дөхөөд байхад  (яагаад ч юм вэ, бүү мэд) ялаа шумуул жунгинах нам гүмхэн бүгчим халуун зуны өдөр, эзгүй орхигдсон нэгэн өвөлжөөний дүр зураг эгээл нүдээр харж буй мэт сэтгэлд зур-аглагдаад салах биш.
учрыг олж эс чадсандаа дэмий л дараагийн тамхиа асаагаад ...

Газар дэлхий сөнөнө гэж үгүй, бүү гуньхар
Гараг одод бөхнө гэж үгүй, бүү гуньхар
Чандраар чинь хийсэн тоосго бүхэн
Чам шиг хүмүүсийн сууц болно, бүү гуньхар

Бүсгүй та намайг
Бүтэлгуй эр гэж бүү бод
Буурал болсон надад
Буруу санасны хэрэггүй.
Би, муу там хийхгүй,
Битгий та цэрвээд бай!

Заяа нь би таныг
Заамдаж аваад зодчихгүй.
Наашаа ойртлоо гээд
Гоё хувцсыг чинь урчихгүй,
Налаад суулаа гээд
Гоолиг биеийг чинь идчихгүй
Нэгэн биед чинь ч гэсэн
Нэр терд чинь ч гэсэн
Ямар ч гэм хийхгүй
Яалаа гэж дээ, энэ чинь!

Гэхдээ би, амьдралаас
Гээгдэж үлдсэн хүн биш
Хүний ёсыг ёслохгүй
Хүйтэн сэтгэлтэн биш.
Хувьсгалт засгаас ч нуухгүй
Хувийн цэнгэлийн хенжлийг
Хучлага олдохгуй бол, тантай
Хувааж немрехед бэлэн!
Тоостод терсен хүний үр...

уулзаагүй бүсгүйчүүд хүлээж байгаа

уугаагүй цайг минь чанаж байгаа

уул тал цавцааж байгаа

урагшлах зам ахисаар байгаа

би явж байна би аялж байна

би амьд байна бас жаргалтай...

тайван байна талийгаач болчихсон юм шиг

уурлах хорогдох юм үнэндээ алга, нүцгэн сэтгэлд

чамайг санахаа больсон, үнэрийг чинь, зүсийг чинь, нэрийг чинь

харин би ээжийгээ урьд шөнө зүүдэлж хоносон

хууч өвчин нь хөдөлж дээ гэж зөнгөөрөө мэдсэн

намайг наран цэцэг шиг ургаж байхад

нар руу тонгойх мэт тэргүүн минь гудайсан юм

намхан ээжий дээ үнэсүүлэх гэж тэр....

намар намраар навчтай модод шарлахад

намайг түүнээс хорвоо холд...

 

миний амраг Колбина Лудмила биш л дээ.  харин Кристек гэдэг юм. түүний нарийн бичгийг Вира ч гэдэггүй. би өөрөө Антоли Ипринович ч биш. тиймээс намайг хүмүүс Новий Селцов гэж дууддаггүй нь мэдээж. би хэнтэй ч адилхан биш. хэн нэгэнтэй төстэй гэвэл Адриано Чилинтано-тай жаахан төстэй байж магадгүй. түүний зөрүүд эр гэдэг дүртэй төстэй байж болох юм.

хүмүүс намайг Жео л гэж дууддаг юм байна. тархигүй Жео. нэгэнт Жео Служений роман-ий гол дүр биш болохоор Амьдрал кино биш ээ гэдгийг сайн мэднэ. харин өдөр бүр Жеод ийм нэгэн явдлууд гэж хэлэх түүхүүд, учралууд тохиолддог юм.

        уулзаж уч...

бид их хөнгөн хуусгануур зантай бол оо юу даа, хүн бүрийн дотор өөрийгөө мэдрэх гэсэн од болохын хүслэн буцлаж байдаг гэлтээ. шинэ жил, хөгжил зугаанаас ангид, цаг зуурын баяр хөөр, ухаарал тэмүүлэлээс ондоогоор энэхүү бичлэгт анхааралыг багахан ч атугай хандуулаасай гэж хүслээ.

Доорх эхийг уншаарай! Их дажгүй болсон бнаа.Хумууст хургэнэ биз!

Минийхээр...... Монгол

Хэдэн зууний тэртээгээс монгол хун бурийн сэтгэлд омгорхол мэт оршин, эр зориг, ирт сэлэм илд бамбайтай хамт зурхэнд огшиж ирсэн нэг л зуйл бий.Энэ бол эх орон тусгаар тогтнол, газар шороо билээ. Магадгүй Монгол хэмээх тэрх...

Хөдөө тосгоны хөлс үнэртсэн би

Хүрэн бор царайтай эр хүн.

Дээлийнхээ өнгөтэй хамт гандсан

Дэндүү цайлган сэтгэлтэй Монгол хүн.

Энэ зууны дэнсэнд бүдэрч яваа

Тэр улсын дансанд бүртгэгдэж яваа эгэл хүн.

Энгэр султай бүсгүйчүүдийн өвөрт

Дулаацаж яваагүй

Эрээн цаас тоолж шүлэнгтэж байгаагүй гүн-дүүгүй хүн.

Дамаа жаргалаас халгаж явснаас биш

Далавчтай юм шигээр нисэж байгаагүй тийм л хүн.

Энхэл донхол замыг сэтгэлдээ тэгшитгэж явснаас

Өгсөж уруудахдаа гулсаж халтирч байгаагүй тийм л хүн.

Би, хүн дүрстэй чоно биш ээ

Би, алх лантуу биш ээ

Би, адгуус мал биш ээ.

Сэтгэлд минь хөндүүр суусан ч

Нутгийнхаа улс шиг ханагар...

Арван зургаадугаар зууны Ромд ер бусын гэгээн хvн гэж нэрд гарсан лам Филиппо Нери хэмээгч оршин суудаг байв. Шvтлэгтнvvд тvvнийг олон хvний өмнө уншлага хийж байхдаа хэрхэн агаарт хендийрөн хөвөхийг болон чөтгөрийг хөөн зайлуулж байгааг нь, мөн vхсэн хvнийг амилуулах зэргийг нь гайхан хардаг байлаа.
1589 оны гурван сарын 16-ны өглөө эрт гэгээн лам Нерийг, Италийн принц Фабрицио Массимо хvн явуулан ордондоо урьсан байв. Принц Массимогийн хvv принц Паоло хvндээр өвчилж, удаан амьдрахгvй болсон тухай ирсэн хvмvvс тvvнд хэлсэн ажээ.
Тэр жаал хvv ламыг орных нь дэргэд ирж суухаас хагас цаг...