Би боддог юм аа. Хүмүүс тэгэхийн, нэх сайхан уйлахгүй бол болохгүй нь ээ, нэг л хачин. Юунд иймийн одоо бүр нус нулимсаа амьдралынхаа нэгэн зуршил ч юм уу хэвшил ч юм уу болгочихсон. Ойрд уйлаагүй одоо нэг сайхан уйлнаа, хүнгүй газар ганцаараа очиж байгаад эн тэр гэнүү, гайхаад байхын.br /span class="fullpost"br /Өө суганууд чинь юундаа ингэж мээкээджийдэг байнаа. А гэхдээ хүн хүний тайвширах арга барил, дасгал сургуулилт, хичээл зүтгэл нь өөр өөр байдаг байх л даа. Тэрэн дундаас энэ уйлах гэдгийг л ердөө ч сэнхрэхгүй нь. Тэртээ тэргүй амьдрал уйлуулна шд. Би л лав хүнтэй муудалцаж, алалцаж хя...

Анх блог гэдэг зүйлийг нээчээд энэ дууг оруулах гэж үйлээ үзэж үстэй толгойгоо зулгааж зулгааж түмэн аргаар зүэж түмпэнтэй хоолоо өшиглөн байвч чадалгүй өнгөрсөн. Хэсэг хугацааны дараа чадаад оруулчихсан чинь гүйээ мөн бахархалтай санагдаж байвш. Гэтэл яав андууд сээгий эн тэр саваал би ч дундаа орчихсон хариу савж эн тэр гээл маадгархан сууж байтал блог минь эвдэрчихсэн br /span class="fullpost"br /бололтой бичлэгний 1 мөр нь л гэхэд мониторний минь баруун захаас зүүн зах хүртэл сунаал, хажуу бөөрний холбоос эн тэр дээр хүртэл ганц нэг үг нь дарамтлан хааж эн тэр. Күээ одоо яажийнаа гээл ад...

     Буянаа нэм гэж. Энэ ток гэдэг лүд одоо намайг их өджийноо.  Нэх гоё юм бодцон, нүүрэндээ бяцхан, нууцлаг инээмсэглэл тодруулцан, аа нана ля ля ля хөхөхө гэцэн дуу аялоол гарынхаа үзүүрээр ажлыг нэг яаж хийдгийг яруу тодоор үзүүлж байтал гэнэт тог тасарчдийн. Нэх сайхан зантай байгаа хүн чинь -Зөө, яахуу яахуу  дахиал хийчий чадахгүйн зовлон байх биш гээл  тог ирэнгүүт нь өглөөнөөс хойш хийсэн хөдөлмөрөө эхнээс хийгээл яг түрүүнийх дээрээ иртэл жинннннн. Дахиал тасарчлоо. Өө хар лүдээ. За яахуу тэхдээ хадгалаал явжисийм чинь яадын бэ яадын гээл тог ирэхийг нь хүлээгээл, ирэхээр нь үргэлжлү...

    Сайхаан сайхан.
     Юундаа уравгар царайлж, унжийж, уйтгарлаж, гасалж, шаналж, ядарч зүдэрч, уйлж дуулж, мөлхөж холхиж, гиеүрч гомдож,  ууж гутарч, урвайж дорвойж, уурлаж уцаарлаж байдым бэ дээ.  Күй ээ сайхан л байна шүү дээ. Цонхоороо хар, нартай сартай үүлтэй одтой, бороотой цастай, өвстэй цэцэгтэй сайхан л байна. Өөрийгөө хар, өглөө яарах ажилтай, орой яарах гэртэй, чамайг санах гэр бүлтэй, зориод уулзах анд нөхөдтэй. Өшөө юу хэрэгтэйн. Байх ёстой бүхэн бүгд л байна шүү дээ. Хааяа ч болов  хар саарал үүлс тэнгэрийг бүрхдэггүйсэн бол, шороон шуурга нүүр нүдгүй балбадаггүйсэн бол, нар...

Тайван байлга гэж сэтгэл минь
Тааваар минь орхи гэж зүрх минь
Зөнгөөрөө байя гэж сэтгэл минь    
Зөвлөх зөгнөхийн алин болов чиг
     Зүгээр л надаас шаардаад байх юм.
     Зөв бурууг сэхэх ухаан дутав.
Уулын оргил ширтэж алха, бүү
Урдах замаа алгасч алха, бүү
Хүрэхгүй гэрэл рүү хичээж хар, бүү  
Хүсээд байгаагаа үл тоож хар, бүү
     Үнэхээр надаас шаардаад байх юм.
     Үнэн худлыг сэхэх хүсэл оргилов.
Болох болохгүйд бүү зовоо, сэтгэлээ
Бүтэх бүтэхгүйд бүү чилээ, нүдээ
Санах санахгүйг бүү урсга, үгээ     
Салах салахгүйд бүү тулга, нөхөрлөлөө.
     Тун ч үнэн шиг санагдаа...

Тэнэж яваад тасархай хэдэн лаптоопыг харлаа одоо тээд ашиглаж л чадаж байвал юу л бол юуг хэрэглэж, юу л бол юуг бүтээнээ гэж.  Тэдгээр мэдээллийг доор сийрүүлэв.

     Манай хойд хөрш оросын загварчлагч, зохион бүтээгч Никита Буяанов (Nikita Buyanov) саяхан Intel/Hewlett Packard компанийн хүсэлтээр хөгжүүлсэн ноутбуук компьютерийн хэд хэдэн гайхалтай чамин загваруудыг танилцууллаа.  Эдгээр гоёмсог хийцтэй ноутбуук нь бүхэлдээ чамирхах дуртай эмэгтэйчүүд, хүүхнүүдэд зориулагдсан аж.
Загвар тус бүр өөрийн онцлох шийдэл, онцлогтой бөгөөд төрөл бүрийн амьдралын хэв маяг, стиль ...

     Зөөлхөн, дулаахан нар ээгээд юутай таатай байнам бэ.  Эргэх 4 цагийн эргэлтэнд энэ хэсэг сайхан бөгөөд хос хосоороо хөтлөлцөн аз жаргалтай зөрөн өнгөрч, дэлхий хүртэл дагуултай байхад би д ганцаараа.. гэж санаашрангуй алхах азтай, бас азгүй залуус алхалж явахад би түүний талаар бодон бодох нь улам даамжирсаар. Өглөө сэрмэгцээ өнөөдөр ирэх болуу гэсэн найдлага тавин  нэгэн өдрийг өнгөрөөсөөр..Дуутай, шуутай дөхөж ирээд, цонхны шилийг зөөлхөн тогшин, гараад ирээч хэмээн намуухан дуугаараа дуудаасай гэж ямар их хүлээнэ вэ. Их хотын гудамж, цэцэрлэг дундах саравч гээд хаана ч байсан чамтай ха...

     Хүйтэн ч юм шиг дулаан ч юм шиг нартай ч юм шиг,  бүрхэг ч юм шиг, шуурах гээд байгаа ч юм шиг, үгүй ч юм шиг нээх сонин өдрүүд  үргэлжилж байснаа өнөөдөр л овоо нэг сайхан нартай цэлмэг, дулаахан болох нь гэтэл бас л хуйсагнуур ч юм шиг бүүдгэр өдөр болох нь.  Дулаараад байгаа хэрнээ цаанаа л жихүүн гэдэг нь. Хүн ер нь дандаа болохгүй бүтэхгүй бүхэн рүү зүтгэх юм даа. Яалтай ч билээ. Зун болохоор халууцаж чадахгүй, өвөл болоосой гээд унах. Өвөл болохоор даарч чадахгүй зун болоосой гэх.. Гүй одоо яалтай ч билээ, ингэж байж яаж амьдрахын болжийноо. Зун яадаг вэ гэхээр халууцаад, түнтийгээл...

     Өнөөдөр чинь бас яадаг өдөр нь юм бэ. Өглөө гэрээсээ гараад таксинд суугаад явжийтал жолооч агаа утсаараа ярьж байснаа хэрэлдээд бүүр чих ичмээр хараал урсгаад, ёоёо  аймээр гэцүү байлаа. Бараг 30 минут хэрэлдсэн байх. Би дундаас нь болиочээ, ямар гэцүүм бэ энэ чинь одоо хар өглөө хэрүүл хийгээд гэсэн чинь утсаа салгачихсан. Тэгснээ амандаа үглээл хараалаа урсгаад байхын. Арай гэж ажил дээрээ ирсэн чинь дахиад л хэрүүл. Тэгэхдээ манайхан хоорондоо хэрэлдээгүй л дээ. За тэгээл дотор хачин болчихоод сууж байтал бөмөр нижигнээл хөгжим дуугараал. Цонхоороо хартал өө, сайхан баярын параад гэдэ...

Компьютерээ унтраадаг жам ёсоор нь унтраахаар гүйцэд унтрахыг нь хүлээх гэж гартлаа хөөрхөн хэдэн минут хүлээдэг. Энэ зовлонгоос салах нэг зүйл оллоо. 



Windows XP шүү!





...

     Сая гадаа гараад нээх сайхан агаар салхи амьсгалаад уушгиа баярлуулаад хэсэг зогслоо.  Хүмүүс машинтай, гүй ээ машин хүмүүстэй, гүй ээ хүмүүс хоорондоо, гүйээ машинууд хоорондоо ,  заза мэдкүээ  сүлжилдээд л бас хавар болж байгаа болохоор ч тэрүү хүн амьтны нүүр царай баясгалантай ч болчихсон юм шиг  алхах нэг нь алхаж, хүлээх нэг нь хүлээж ,сугадалцах нэг нь сугадалцаж,  ярилцах нэг нь ярилцаж бага залуу, эр эм хөгшин залуу, над найз, авгай нөхөр  гээд л түм бум гэх нь ч хайшаа юм олон хүмүүсийг харж зогсохнээ нэгэн саваагүй бодол толгойд орж ирлээ. Энэ хүмүүсийг  төсөөлбөл ингэж бодогдо...

    
Зай зав гарахгүй ойрд нээрээ дарамттай ч юм шиг аятайхан ч юм шиг. Манайхан үнэгүй юманд нугасгүй хойно энд тэндээс татаж авах үнэгүй баахан л юм татах гэж ухнадсаар байгаад татсан ч юм байхгүй харин ч шанд нь машинаа эвдлүүлээд уйлах шахдаг. Саяхан би нэг driver хайж яваад softdriver ч билүү driversoft ч билүү нэг site-с driver татлаа л даа. Ажиллуулахаасаа өмнө ''адис'' авахуулчихаад суулгалаа. Суулгачихаад ажиллуулах гэтэл болдоггүй шүү. Гэтэл хэдэн минутын дараагаас эхлээд нэт салчихлаа. Минийхээс бусад дээр нь нэт байгаад байдаг, RES хийлээ. Сүлжээгээ шалгууллаа. Нэт ороод л 2 мину...

     Энэ одоо зүгээр байхад зүгээр байцгаахгүймаа. Асуудалгүй хүн гэж байхгүй л байгаа шдээ. Дор бүрнээ л ямар нэгэн шийдвэр гаргаад л болох бүтэх талаас нь зохицуулах л гэж хичээдэг. Өөрийгөө бусдаас илүү  зовж зүдрээд байна гэж үзээд байгаа гарууд гачин л байна зүгээр. Урдах ажлаа олигтой хийхгүй байжээж хүн рүү аймээр үнэртэй шүлсээ үсчүүлээл байхын. -Би ийм байна чи тийм байна, би юунд иймийн чи юунд иймийн, би тэгжийн чи ингэжийн, энийг тэгнэ тэрийг ингэнэ хэн бэ ёоёо. Тэгүүл тэгээл урдах урдхаа хараал  хэдэн товчоо салж унатал нь балбаал суужийяа, амар зүгээр. Юманд унуул унаг, халагдуул...

Уриалга гаргасан нийтлэлийн мөрөөр....

...Адаацаг уул, Тахилгын уулаас хойш 25км, Хараа-Дэл уулаас зүүн урагш 40км зайд БаянБараат уулаас баруун хойш 30км хүрэхгүй зайд Хайрхан хэмээх давст нуурын баруун ард дээр Зоргол Хайрхан хэмээх 1668м үнэмлэхүй өндөртэй нэгэн сайхан уулын хормойд экспедицийнхэн нэгэн шөнө майхантай отоглон хоноглож билээ.

тэр шөнө кургзур сайтай жолооч ахын маань галын дэргэд ярьсан яриа байсхийгээд сэтгэлд сэдрэн дурсагдсаар ирсэн билээ. хожим Зоргол Хайрхан уулын хажуу бэлд, Борын хөндийд бушхүүгийн үлгэрийн шулам амилсан тухай сониноос дуулиант мэдээ...

Зүдэлгүй тэнгэрийн үүлэн чөлөөнд
Сүрэг ятуу дэрхийн нисэн өнгөрөх дөө толгойд минь байсан бүх бодлыг минь хамт аваад нисэн одчихлоо.
яагаад ч юм бөглүү энэ хөдөө нутаг сэтгэлд нэг л яруу санагдана, жинхэнэ Монгол орон гэж санах мөртлөө цаана аа нэг л манант-аад Орос, яг Оросын өвөл цаг шиг санагдана. ингэхэд би Орост олон жил болж, өвлийг нь үзэж хараагүй хүн шүдээ...
хүний сэтгэлд тэгэхээр юм бүхэн төсөөллөөр байдаг шигээ...
гуниглаж харуусаад ч байх юм алга, яарч тэвдээд ч байх юм үгүй... их хотын амьдрал аглаг хөдөөд мартагдан замхарч улам бүр төвөгшөөмөөр болох нь тэр ээ...

ингэхэд...

   Өдөр ажил дээр сууж байтал ''ханхүү'' утас цохин  гэрийнхэн нь өнөөдөр буузаа хийх гэж байгаа тул туслахыг хүслээ. Яахуу дээ хүн чанар нь дандаа мөрөн дээр суужийдийн болохоор зөвшөөрлөө, хэн гэдгээ харуурах сайхан боломж гэж бодоод л өдөржингөө л очоод юу гэж ярих, яаж гоё амттай хийх гээд л бодоод л, дотроо жоохон эмээсхийгээд л бас бяцхан түгшүүртэй байсаар ажил тарлаа. ханхүү ажил ихтэй байгаа тул оройтно хүлээлгүй хийгээд эхэлж бай гэдийн.
     Тэгээд НҮБ царайлаад яваад очсон чинь бөөн баяр болцгоохын. Тэгээд аяга хүйтэн цай уучихаад ханцуй шамлаад гурил зуураад,...

Үүнийг үз дээ. Энэ бяцхан шувуухай чадах ядахаараа болохоосоо болохгүйгээ хүртэл өөрийгөө дайчилж байна гээч. 

     Зиак, шинэ долоо хоногийн эхлэл үнэхээр өнгөлөг сайхан өөдрөг бөгөөд жавхаалаг гэгээлэг бөгөөд шинэлэг эхэлж байнөө. Харсан бүхэн харц нь зөөлөн,   хазайсан бүхнийг өөдөө  өндийгөөд сайхан байнөө. Залуу насны ааг омог, танхил насны омголон зан юу л байна бүтээн босгоё, юу л байна эцсийг нь үзий гээд нарийхан хэдэн судсыг минь тасчих шахан булиглаад байх юм..

Залуу явахад юи бүхэн өнгөлөг
Зам дээр хэвтэх цэцэг хүртэл өнгөлөгөө.. гэж их найрагчийн шүлэглэн хэлсэн нь зурсхийн ороод ирлээ. Хаа нэгтээгээс уншсан боловчиг хаа нэгтээг хайгаад олохгүй байсан нэгэн зүйлийг сая ...

     Ингэхэд хараад байсан чинь миний сүүлийн үеийн хэдэн бичлэг дандаа л болохгүй бүтэхгүй, хэцүү хатуу, утгатай утгагүй, нэг тийм тулга тойрсон ганц л юмны тухай бичээд байсан байхын. Би төвлөрч чадахгүй байна, Надаас холд, Nice гээд л. Хүн амьтан чадах ядахаараа зөвлөгөө өгөөд л бодоод байсан тэдний зөвлөгөөг дагахаар шийдэн гутлаа өмслөө. Тэснэ тэснэ гэхэд яаж тэсэхэв. 7 хоногийн өмнө тэвчээрийн уяаг тасар татан хаяад алдрыг  үл мэдэх нэгэн удганыг зорин хүлгийн жолоог залан гарсу. Намуухан дуутай нэгэн бөгөөд, үзэхүл уушиг зүрхийг амаар гартал бишүүрхэж байсан айдас түгшүүр х...

     Урьд шөнө есөн шидийн юм зүүдлээд тайван амарч чадсангүй. Нээх сайхан бичлэг хийчий гэсэн чинь гараас юм гарахгүй нь ээ.  Ажил гээч алх толгой руу балбадаг байсан чинь одоо бүүр лантуугаар нүдээд байхын.  Ядарчина гээд өөрийгөө халамжлаад ногоон цайгаар ходоодоо жигнэж байгаан, санаа дагаад ч тэр үү energy цуглараад байх шиг байгаан.  Сая өрөөнийхнийгөө цай уугаарай гээд уриалаад хэлчихсэн чинь нэг нь -Энэ юуны цай ийн, яадаг цай юм гэнээ. Гэнэт нөгөө хөөрхөн зан хөдлөөд -Шарилжны ханд уувал уу байвал бай гэчихлээ. Ерөнхийдөө би их хэдэр болоод байгаа.  Тэхдээ манайхан гэж өөлхөн зантай а...